“Zbrit nga kali dhe kthehu andej nga ke ardhë”, Çun Lajçi me mesazh të fortë për Ramën
Aktori Çun Lajçi ka reaguar me tone të ashpra ndaj kryeministrit shqiptar Edi Rama, pas protestave të dhunshme në Shqipëri, duke i bërë thirrje të dëgjojë qytetarët dhe të reflektojë për situatën në vend.
Në reagimin e tij, Lajçi ka kritikuar përdorimin e gazit lotsjellës ndaj protestuesve, dëmtimet gjatë protestës dhe gjendjen e të rinjve që kanë dalë në rrugë për të shprehur pakënaqësitë e tyre. Ai ka përdorur gjuhë të fortë ndaj Ramës, duke i kërkuar të largohet nga pushteti.
Shkrimi pa ndërhyrje:
Ti që tallësh me popullin!
Ndëgjoje nxanësin, studentin, nanën që pret t’i kthehet i biri i papërgjakun! Zbrit nga kali e kthehu andej nga ke ardhë, se boll e shite atdheun!
U sos toka e u shterr deti!
Kështu shkrova dje, e kështu po shkruej sot.
Pardje u dogj jorgani, dje u dogj edhe shtrati. Mos prit me t’u djegë edhe këmisha në shtat, se ti s’e ke lëkurën të regjun si fëmijët e sokakut, që dalin në rrugë e s’e dinë a kanë me u kthye.
Pse pret, e çka pret, kur e sheh qytetin në flakë? Kur e sheh ardhmëninë e atdheut tue ta thirrë emnin për dorëzim, të mbytun prej gazit lotsjellës? Kur e sheh nji vajzë studente në lot, që babën e nanën i ka jashtë atdheut, e prapëseprapë e ka lidhë andrrën me rrënjët stërgjyshore, me mbetë këtu, në tokën e vet?
Se ka njerëz, o babëzi, që e duen Shqipninë sa lëkurën e vet!
E ti tallesh me punëtorët e kopshteve, ua zgjat dorën pa nji buzëqeshje, se buzëqeshja t’asht ngri që dje, pardje e sa ditë e net përpara.
Ndëgjoje vajzën e re! Shihja lotët! E n’paç zemër — se ti e ke humbë zemrën e mendjen qysh kur hundët t’u pluhunosën — mblidhi kambët e kthehu në Kaiserstraße, atje ku të pashë dikur tue ecë kokëulun, kur Kosova po digjej prej shkaut e kosovarët po priteshin si vllazën në Shqipni.
Mos e djeg Tiranën, se s’je Neroni! As fëmijët tanë s’janë piromanë. Janë bimë të shëndosha, pa krimba, që duruen, duruen, derisa u ba boll e bërtitën:
— Po e djegim paranë e drogës, të hajnisë, të kurvnisë, të marres sate e të shokëve tu, që djersën e popullit e ngritët në kulla krimi!
Nuk ta vrau ndërgjegjën kjo thirrje?
Çka ke me i thanë Bashkimit Evropian?
Çka ke me i thanë zonjës Meloni kur të biesh në gjunjë para saj?
Çka ke me i thanë Vuçiqit?
Se na jemi çmendë? Se jemi njerëz me bishta? Se Veriu i Kosovës asht tokë e askujt?
Sylejman Vokshi, kur u dënue me vdekje, sipas fjalëve që i kanë mbetë kujtesës sonë, iu drejtue Tursun Beut:
— Do t’ju shtihen në andrra Mic Sokoli e Sef Kosharja, e sa e sa të tjerë…
Ashtu kanë me t’u shfaqë në andrra edhe ty: ajo vajzë që qante për fatin e vet, ai student me kambën e thyeme që hiqej zvarrë, bankat e thyeme, sendet e djeguna, rrugët e shkatërrueme… Krejt ato që sot po i sheh e prapë s’po don me i kuptue.
Të vdekunit kanë me ta ba natën andërr e ditën ferr, o Tursun Bej!
Kështu fliste historia dikur. E sot po ta përsërit rruga!
Kryeministër i rrugëve të shkatërrueme e i koshave të djegun ke me mbetë, por kurrë Kryeministër i atdheut të shqipeve, o zemërzi e hundëpluhun i bardhë!
Ik në bunkerin e Xhaxhit e struku si struci, n’paç akoma tru, se, tu shkundë pluhuni, mbete asgja!
T’u kanë përzi flamujt!
S’po dihet kush po e mban atë me tri shkronja e kush atë tjetrin, me Isën e Ismajlin.
E fute serbin, grekun e bugarin n’atdheun e shqipeve, për interesat tua, e tash duroje edhe shqipfolësin, edhe kriminelin, se rruazat e pejtë laraman në byzylykun e dorës s’kanë me t’ndihmue me i mbulue gjynahet, more tutkun i shkundun!
16.10.2026
Artikuj të ngjashëm
