Halil Geci: Pa çmontimin e strukturave të instaluara nga “Pronto-mafia” në institucionet e Kosovës, nuk ka shtet ligjor dhe as drejtësi!

Halil Geci ka reaguar lidhur me rastin tragjik të Arlinda Zekajt, duke kërkuar përgjegjësi institucionale dhe çmontimin e strukturave që, sipas tij, kanë ndikuar në institucionet e Kosovës. Ai ka theksuar se pa largimin e ndikimeve të paligjshme nuk mund të ketë shtet ligjor dhe drejtësi të barabartë për të gjithë.

Përmes një reagimi të gjatë, Geci ka kërkuar hetimin e veprimeve të institucioneve në rastin e Arlindës, ndërsa ka bërë thirrje edhe për reflektim shoqëror, mbështetje familjare për gratë që përballen me dhunë dhe luftimin e mentalitetit patriarkal.

Postimi i plotë i Halil Gecit:

PA ÇMONTIMIN E STRUKTURAVE TË INSTALUARA NGA PRONTO-MAFIA NË INSTITUCIONET E KOSOVËS, NUK KA SHTET LIGJOR DHE AS DREJTËSI!

Rasti tragjik i Arlinda Zekajt duhet të shërbejë si një kambanë alarmi për institucionet e kapura, për policinë, prokurorinë, gjykatat, prindërit dhe gjithë shoqërinë shqiptare.

Në Kosovë, prej vitesh ekzistojnë akuza dhe dyshime serioze për ndikimin e strukturave të njohura si „Pronto-mafia” në institucionet e drejtësisë dhe të sigurisë. Dyshimet për ndikimin e këtyre strukturave nuk nënkuptojnë se të gjithë prokurorët, gjyqtarët dhe pjesëtarët e policisë janë të përfshirë. Në këto institucione ka edhe profesionistë të ndershëm. Por çdo strukturë e paligjshme që ka kapur ose ndikuar institucionet duhet të hetohet dhe të çmontohet.

Pa largimin e ndikimeve të paligjshme dhe pa çlirimin e institucioneve nga grupet e interesit, nuk mund të ndërtohet një shtet ku ligji zbatohet njësoj për të gjithë.

Rasti i Arlinda Zekajt e bën edhe më të rëndë këtë shqetësim. Si është e mundur që një grua të kërkojë ndihmë dhe mbrojtje, ndërsa rreziku ndaj jetës së saj të mos parandalohet?

Policia, prokuroria dhe gjykatat nuk janë aty vetëm për të reaguar pasi ndodh tragjedia. Detyra e tyre është të veprojnë në kohë për ta mbrojtur jetën e qytetarëve. Prandaj, duhet të hetohet deri në fund nëse kërkesat e Arlindës janë trajtuar me seriozitet dhe nëse zyrtarët përgjegjës i kanë përmbushur detyrimet e tyre. Nëse ka pasur neglizhencë, secili duhet të mbajë përgjegjësi para ligjit.

Edhe pretendimet për afërsinë e të dyshuarit me persona të njohur politikë ngrenë një shqetësim serioz: a mund t’i kenë dhënë atij ndjenjën se është i paprekshëm dhe se do të shpëtojë falë mbështetjes së njerëzve të fuqishëm? Këto pretendime duhet të sqarohen me fakte. Askush nuk duhet të jetë mbi ligjin dhe askush nuk duhet të përfitojë mbrojtje për shkak të lidhjeve politike apo familjare.

POR PËRGJEGJËSIA NUK MBARON TE SHTETI!

Prindër, vajza juaj nuk pushon së qeni vajza juaj kur martohet!

Dera e prindërve duhet të jetë e hapur jo vetëm kur vajza rrezikon jetën, por edhe kur përballet me dhunë, poshtërim, vështirësi ekonomike apo mungesë mbështetjeje.

Mos i thoni: „Duro, se çfarë do të thotë bota!” Thuajini: „Bija ime, jeta jote vlen më shumë se çdo fjalë e botës. Ne jemi pranë teje!”

Një prind e rrit vajzën me dashuri, e përcjell drejt jetës së saj të re dhe shpreson ta shohë të lumtur. Ai nuk duhet t’ia mbyllë kurrë derën kur ajo ka nevojë për strehim, përkrahje dhe shpëtim. Vajza nuk duhet të ndihet e braktisur pikërisht atëherë kur ka më së shumti nevojë për familjen e saj.

Edhe mentaliteti patriarkal duhet të marrë fund. Gruaja nuk është pronë e burrit dhe as robëreshë e shtëpisë. As xhelozia, as ndarja dhe asnjë konflikt nuk e justifikojnë dhunën. Burrëria e vërtetë nuk matet me forcën për ta nënshtruar gruan, por me karakterin dhe respektin ndaj saj.

Nuk na duhet hakmarrja, por mbrojtja, drejtësia dhe përgjegjësia. Vajzat tona nuk duhet të varen nga frika që dhunuesi mund të ketë ndaj babait apo vëllezërve të tyre, por nga zbatimi i ligjit dhe mbështetja e familjes.

Arlinda duhet të na bëjë të kuptojmë se një jetë mund të shpëtohet nga një reagim në kohë, një derë e hapur e prindërve dhe një institucion që e kryen detyrën.

Të mos presim një tjetër tragjedi për të kuptuar se vajzat tona kanë nevojë për ne jo vetëm kur martohen, por gjatë gjithë jetës së tyre.

Një shtet që nuk i mbron qytetarët e tij dhe një shoqëri që e lë vajzën të vetme përballë dhunës, duhet të reflektojnë thellë!

Arlinda nuk duhet të mbetet vetëm një emër në kujtesën tonë. Rasti i saj duhet të shndërrohet në kërkesë për drejtësi, përgjegjësi institucionale dhe mbrojtje të çdo gruaje që kërcënohet.

DREJTËSI PËR ARLINDËN! MBROJTJE PËR VAJZAT TONA! ÇLIRIM TË INSTITUCIONEVE NGA ÇDO STRUKTURË E PALIGJSHME!